Allergische reacties door medicijnen.
 Een allergie voor een medicijn is een specifiek soort reactie waarbij
dezelfde cellen en chemicaliën van het immuunsysteem zijn betrokken
die ook hooikoorts, pinda-allergie of allergisch contact dermatitis
veroorzaken. Bij een medicijnallergie vergist uw afweersysteem zich
door een medicijn te zien als een ziekte veroorzakende stof.
Echte medicijnallergie – tegenover: niet- allergische onbedoelde
reacties (= bijwerking) – is verantwoordelijk voor minder dan 10
procent van alle reacties op medicijnen waardoor mensen in het
ziekenhuis belanden of een reactie krijgen tijdens hun verblijf in
het ziekenhuis.
Omdat allergische reacties door medicijnen ernstig genoeg kunnen
zijn waardoor een specifieke anti-allergie-therapie als behandeling
nodig is, is het belangrijk om dit te onderscheiden van andere
reacties op medicijnen.
Het Allergie mechanisme:
Het typische bij de ontwikkeling van een allergie is dat je
geen allergische reactie zal krijgen wanneer je een medicijn voor
het eerst neemt. In plaats daarvan zal wanneer je de eerste keer een
medicijn neemt, het afweersysteem gesensibiliseerd worden (gevoelig
gemaakt worden) en voorbereid worden om te kunnen gaan reageren
wanneer dat medicijn een volgende keer in je lichaam komt.
Na sensibilisatie kan je afweersysteem snel ontdekken dat het
medicijn in je lichaam is gekomen. Veel immunoglobuline E (IgE)
antilichamen, die voorbereid zijn om dat specifieke medicijn te
herkennen, zullen dan zgn. mediatoren vrijmaken. Deze mediatoren
zijn inflammatoire chemicaliën, zoals histamine. Deze veroorzaken de
allergische symptomen.
Soms is er maar één eerste dosis nodig om je afweersysteem te
sensibiliseren, soms een volledige 10-daagse kuur. Maar als je een
jaar later dat medicijn weer gebruikt, kun je allerlei allergische
klachten krijgen zoals huidklachten of een opgezwollen gezicht. Ook
kan het gebeuren dat, als je gesensibiliseerd bent voor één
medicijn, je een reactie krijgt op een ander, daaraan gerelateerd,
medicijn. Zelfs als je die voor de eerste keer neemt.
Symptomen van reacties op
medicijnen variëren en kunnen zijn: huidreacties (80%), anafylaxis
(9 - 15%), ademhalingklachten (6 - 9%), en koorts door medicijn (2 -
6%). Hierbij moet er een verschil gemaakt worden tussen
anafylaxis en anafylactoïde (of pseudoallergie)
reacties.
Anafylaxis
is een systemische (waarbij het gehele lichaam betrokken is),
directe overgevoeligheidreactie ten gevolge van het vrijkomen van
IgE gemediëerde mediatoren uit mestcellen en basofielen.
Een anafylactoïde gebeurtenis is een klinisch gelijke
gebeurtenis als bij anafylaxis, maar is niet IgE gemediëerd.
Deze reactie veroorzaakt, via een onbekend mechanisme, een
degranulatie (uiteenvallen) van mestcellen en/of basofielen.
Voorbeelden van een anafylactoïde reactie zijn urticaria veroorzaakt
door ASA (amino-salicylzuur) of andere NSAIDs of urticaria en
angio-oedeem na het gebruik van radiologisch contrast vloeistoffen.
Symptomen zoals het
Stevens-Johnson syndroom en toxische epidermale necrolyse
(vergiftigingreactie van de huid) zijn vaak medicijn gerelateerd. De
gedachte is dat ze wel gemediëerd zijn door het immuunsysteem hoewel
het specifieke mechanisme onduidelijk blijft.
Classificatie van Anafylaxis en Anafylactoïde Reacties
Anaphylaxis:
IgE-gemedieerde reactie (Anafylaxis):
Anafylactoïde (niet-IgE
gemediëerd):
Direct vrijkomen van mediatoren van mestcellen en basofielen door:
Verstoringen
in het arachidonische zuur metabolisme door:
En door andere oorzaken
Lees verder >>
| 
